تکرار

سلام

چرا حالا كه متولد شدم مثل هر جنبنده اي از گذشته جدا نمي شوم و بازهم در خونابه هاي گذشته تنفس ميكنم ؟

مگر نه اينكه من متولد شده ام ؟ چرا بند ناف گذشته مرا از من جدا نمي كنند تا بروم و بروم و همچنان اسيرم ميكنيد؟

من بدنيا آمدم تا آزاد باشم نه اينكه در امتداد زنجير باشم و در حلقه هاي غل

شهلايي ما

بنام حق

چه شنيده اي عزيزا كه كني دلي  ملامت

چو  روم به بوستاني كه قضا  كند هدايت

كرمش گرفته  عالم  و منم گداي سلطان

چه كنم ز چشم شهلا كه همو دهد عنايت

تو جهان  گرفته اي و شده ام اسير مژگان

نه مني شوم به قربان شده عالمي فدايت

همه را تو  حكم  دادي و منم  غلام فرمان 

كه غلامي از   بزرگان نکند گهي شكايت

همه ي سخاوت گل به دو چشم ناز شهلاست

كه جمال باغ  فردوس برسانيش بغايت

گل و با غ و ين گلستان كه شنيده اي زمردم

همه  غمزه نگاري   ،‌به ادب گهي   كنايت

تولدم مبارک

ديشب متولد شدم ، يك ماه طول كشيد تا متولد شدم .

              من زخيال روي تو چشم زخويش بسته ام

                                             دل كه بريده ام زخويش عهد تويي ببسته ام

             دوش بگفتي ام چرا عهد نمي كني وفا

                                          من به كجا چنين دلير؟ بار به گل نشسته ام

 

عهد ببسته ام به خويش تا زخم ات مست كنم سر از جنون .

دل ما سير نشد از غمزه آن شهلايي تو

جام حيات

جمعی به جماد و جمع  دیگر به نبات        خالق  بدهد به هرکسی  طعمی  ز حیات

چون دست قضا نوبت مــا فرمان داد          از یک نفس دوست بدادند مرا جام حيات

 

داد و ستد دوستان

 

دل پر نیازما را به چه می فروشی ای دوست

 

                                                  کـه خری گــرانباه تر تو از این خرابه بازار

تقدیم به تو که به تجارت خود دلشادی .......

امید

 

مرا به مردگان مسپار اگرچه در خاکم

                           که در دلم امید جوانه شدن غوغاست

تقدیم به تو .........

بازی کودکانه

 

گفتی که تو را زدفترم خواهم شست

                                               آن نامه نانوشته ها پایان جست

افسوس که لحظه های این عمر عزیز

                                             در بازی کـــودکانه ات پـایـان جست

اشتیاق رفتن

 

 آنقدر زیبا ، مشتاق  و مغرورانه رفتی ، آنقدر مرا شیفته این رفتنت کردی که فراموش کردم

بگویم به بیراهه می روی.

نه

مدتها جای خالی کلمه ای در زندگیم بسیار مرا به خود مشغول کرده بود و نمی دانستم چه کمبودی وجود دارد که این همه نیاز به بودنش حس میشود اما نشانی از خود ندارد . لحظات زندگی همه در انتخاب گسترده شده و همه ی زندگی مجموعه لحظاتی است که انتخابی صورت میگیرد . برای پاسخ به هر مسیر باید یا آری یا نه و من سالهاست که از کلمه نه دور افتاده ام و نیاز شدیدی به نه گفتن پیدا کرده ام .
به نظر عدالت بین آری و نه رعایت نشده و بخاطر مصالح نه گفتن را فدای بله کرده ام.

                                                               نه

                                                                آری

دیدگاه

گوسفندی که تمام دیدگاه او پشت گوسفند جلو اوست از کجا میداند که به چرا میرود یا قتلگاه؟


خدایا دیدگاهی بزرگ عطا کن
فهمی پویا
چشمانی تیز
حسی کنجکاو
قدمهایی استوار
و.........